Μούτος στο Local: «Οικογένεια ο Νηλέας – τότε θα σταματήσω»

Ένας από τους πλέον παλιότερους παίκτες του Νηλέα και εκ των αρχηγών, έρχεται σήμερα να μιλήσει στο Localsports για την ομάδα του και όχι μόνο. Στα 39 του χρόνια πλέον, σύμφωνα με τα λεγόμενα του δε θα σταματήσει σύντομα, μέχρι να παίξει συμπαίκτης με κάποιον συγκεκριμένος (το λέει στη συνέντευξη).


Έξι χρόνια βρίσκεσαι στο Νηλέα, τι σημαίνει για σένα αυτή η ομάδα;

Ο Νηλέας για μένα από την πρώτη στιγμή επί της προεδρίας του Βασίλη Σαμαρά και προπονητή τον Κυριάκο Κοκκινάκη με αγκάλιασαν σαν να ήμουν οικογένεια τους χρόνια. Αυτό δε μπορώ να το ξεχάσω, έχω παίξει σε πολλές ομάδες αλλά αυτό που συνάντησα εδώ δε το έχω ξανανιώσει, όπως και αυτό το ίδιο συναίσθημα συνεχίζεται και τώρα με τον νέο συμβούλιο υπό την προεδρία της Αργυρώς Κουκουσέλη. Ο Νηλέας είναι κάτι που δν μπορώ να το εξηγήσω….με συνδέουν πολλά πράγματα εδώ που με κάνουν να θέλω να συνεχίσω για πολλά χρόνια ακόμη.

Η καλύτερη σου χρονιά είναι αυτή της ανόδου;

Ναι αυτή ήταν η καλύτερη χρονιά μεχρι τώρα, ισχύει. Οι συμπαίκτες που ήταν όλοι ένας κι ένας το συμβούλιο που ήταν κοντά μας, προπονητής, το κλίμα ήταν απίστευτο. Παίζαμε ωραία μπάλα και το διασκεδάσαμε πάρα πολύ σαν οικογένεια, χρησιμοποιώ πολύ την λέξη οικογένεια γιατί έτσι νιώθω στο Νηλέα.

Ωστόσο μετά η πορεία δεν ήταν ανάλογη με εκείνη την σεζόν! Τι αλλαξε; Τι δεν λειτούργησε σωστά και η ομάδα επέστρεψε στη Β’ κατηγορία;

Το Α τοπικό δν έχει καμία σχέση με το Β τοπικό. Οι ομάδες είναι σχεδόν όλες δυνατές με παίκτες αξίας. Εμείς δυστυχώς λόγω χαμηλού μπάτζετ ξέρεις πως είναι αυτά, βρήκαμε νέους παίκτες καλούς αλλά άπειρους για την κατηγορία, είχαμε και κάποιους τραυματισμούς και δυστυχώς δεν μπορέσαμε να κρατηθούμε στην κατηγορία αν και παλέψαμε μέχρι τέλους.

Πιστευεις μπορεί να επιστρέψει σύντομα στην Α’ ο Νηλεας;

Όταν τελείωσε η σεζόν, ο πρόεδρος που ήταν στην ομάδα 8 χρόνια λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων αποχώρησε από την ομάδα μαζί και ο προπονητής και σχεδόν όλοι οι παίχτες. Το μόνο δελτίο που είχε μείνει ήταν το δικό μου όποτε καταλαβαίνεις η νέα διοίκηση είχε να ανέβει βουνό να βρει παίκτες προπονητή κτλ. Δύσκολο πολύ αλλά η ομάδα κατέβηκε κανονικά στηρίχθηκαν στην εντοπιότητα στους νεαρούς από την Ακαδημία και με 2-3 προσθήκες έμπειρων. Φέτος είναι μια αναγνωριστική χρονιά για μας, που όταν ξεκινήσαμε είπαμε να μην κινδυνέψουμε και όσο πιο ψηλά μπορούμε.

Ωστόσο ήρθε και αλλαγή προπονητή μέσα στη σεζόν!; Ποιο είναι το σχόλιο σ για αυτή τη κίνηση και εξέλιξη;

Κοίτα εγώ προσωπικά τον Βαγγέλη τον Τάχο τον ήξερα και τον θεωρώ ένα πολύ δουλευταρά και σοβαρό προπονητή. Πολλές φορές για κάποιους λόγους μπορεί να μην δέσει το κλίμα. Πιστεύω ότι ήταν κοινή απόφαση προπονητή – διοίκησης για το καλό όλων. Και τον ευχαριστώ για την συνεργασία. Τώρα όσο αναφορά τον Στέργιο τον Σιαμετη είναι μια πολύ αξιόπιστη λύση που θα μας βοηθήσει πολύ πιστεύω έγινε την κατάλληλη στιγμή.

Μιας και αναφερθήκαμε σε προπονητές; Ποιος είναι ο καλύτερος προπονητής που συνεργάστηκες;

Κοίτα επειδή έχω συνεργαστεί με πολλούς προπονητές αξίας: Κώστας Σταμάτιου, Αντώνης Μάνδαλος, Βαγγέλης Βουρκούκος ,Γιώργος Καραμίχαλος, Λάκης Σιώμος, Μιχάλης Βαγγόπουλος, Κυριακος Κοκκινάκης, Στάθης Φάλκον, Τάκης Αλιάτης, Δημήτρης Κόφφας. Για μένα ο καλύτερος προπονητής χωρίς να θέλω να θίξω τους άλλους ήταν ο Κοσμάς ο Παπαδήμος. Ο πρώτος μου προπονητής, ο πνευματικός μου πατέρας, τα χρωστάω όλα σε αυτόν και τον ευχαριστώ για αυτό. Τα παιδιά του παίζουν μπάλα, ο ένας στο Θησέα ο άλλος στην Αγία Άννα και ο άλλος στον Ολυμπιακό Βόλου. Τώρα δεν ασχολείται λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων.

Με εκπλήσσεις…τι είχε ο Κοσμάς και τον έχεις πρώτο στη λίστα;

Μπορώ να μιλάω ώρες, η καλοσύνη του, ο τρόπος που σου μετέδιδε αυτά που ήθελε να σου δείξει, η αγάπη που μας έδειχνε όλη η ομάδα έπαιζε για πάρτυ του. Τον Κοσμά τον είχα προπονητή από τα 5 μου στην Ακαδημία του Θησέα μέχρι και στην αντρική ομάδα που με ανέβασε 14 χρονών και συνεργαστήκαμε δυο χρόνια, αλλά πάνω από όλα μας έφτιαξε τον χαρακτήρα μας να σεβόμαστε τον αντίπαλο και τους εαυτούς μου. Πράγματα που τώρα εκλείπουν δυστυχώς.

Υπήρχε κάποιος προπονητής που δε τα βρίσκατε στο γήπεδο; Αλλά έξω μπορεί να ήσασταν φίλοι;

Όχι δεν είχε συμβεί ποτέ αυτό γιατί πάντα ήμουν στρατιώτης στο γήπεδο δε δημιουργούσα εντάσεις, κλίκες κτλ., τα μισώ θανάσιμα αυτά. Πάντα, ξέρεις στην προετοιμασία ξεκινούσα ως τεταρτη λύση και στην πρώτη αγωνιστική ξεκινούσα βασικός γιατί τα έδινα όλα και την ψυχή μου και το εκτιμούσαν αυτό.

Πιο δυσκολότερος αντίπαλος όλα αυτά τα χρόνια που σε έκανε να θες να δουλέψεις περισσότερο να γίνεις καλύτερος;

Από το 1998 που έπαιξα το πρώτο επίσημο ματς έχω μαρκάρει όλα τα σέντερ φορ της Μαγνησίας και τον γύρω περιοχών, συν 5 χρόνια σαν φοιτητής στην Θεσσαλονίκη. Έπαιξα με απίστευτους παίχτες, αλλά έναν που ξεχώριζα και γούσταρα να παίζω αντίπαλος ήταν ο Δημήτρης ο Ζιώγας που είναι προπονητής στην Χλόη τώρα. Απίστευτες μονομαχίες, δυνατός, γρήγορος, τεχνίτης και απρόβλεπτος. Για 90 λεπτά γινόταν σφαγή μέσα δεν έπεφτε ο άτιμος με τίποτα.

Ποσα παιδιά έχεις;

Δυο αγόρια, 14 και 10.

Παίζουν μπαλα και οι δυο;

Ο ένας παίζει στην elite basketball ο μεγάλος, ο μικρός ακολουθεί τα βήματα και παίζει ποδόσφαιρο στην Αγία Παρασκευή. Ο μικρός έχει περισσότερη τρέλα από μένα.

Τι λες στο γιο σου και στα μικρά παιδιά που κάνουν τα πρώτα τους βήματα στις ακαδημίες;

Εγώ ένα πράγμα λέω στο γιο μου και στα παιδάκια που ξεκινάν τώρα. Να το ευχαριστιούνται αυτό που κάνουν, να το διασκεδάζουν με την καρδιά τους και την ψυχή τους γιατί το ποδόσφαιρο είναι ιδέα και καψούρα. Εγώ δε μπορώ να φανταστώ την ζωή μου χωρίς ποδόσφαιρο. Πιστεύω ότι αν κάποια στιγμή σταματήσω θα πάθω κατάθλιψη.

Θα παίζεις μέχρι να παίξεις με το γιο σου;

Έτσι λέω αν είναι 10 τώρα και παίξει λέμε στα 15 στην αντρική, έχω πέντε χρόνια ακόμη (γελαει). Όντως το έχω πει αφού δεν έπαιξα με τον μεγάλο θα παίξω με τον μικρό.

Καλύτερος συμπαίκτης;

Μιοντραγκ Τσίρκοβιτς και Βαγγέλης Τσουκάλης. Απίστευτοι παίκτες υψηλού επιπέδου δάσκαλοι για μένα.

Και ενα σχόλιο για τη φετινή προσπάθεια.

Συγχαρητήρια στην πρόεδρο μας και στο συμβούλιο που είναι εκεί δίπλα μας πάντα και μας παρέχουν ότι καλύτερο μπορούν σε αυτές τις δύσκολες εποχές. Από σήμερα αλλάζουμε προς το καλύτερο χωρίς να πω πολλά, θα δείτε στο τέλος της σεζόν τι θέση θα τερματίσουμε. Είναι το προσωπικό μου στοίχημα.

Τέλος, ξέρεις για μας που τελειώνει ο χρόνος στην ποδοσφαιρική μας κλεψύδρα, κάνουμε ένα flashback και μας πιάνει ένα παράπονο και μια στεναχώρια, δεν ξέρω αν θα είμαι ποτέ έτοιμος να το αποδεχτώ, γι αυτό θέλω να πω στα νέα παιδιά ζήστε το μέχρι τέλους, να γεμίζει η ψυχή σας. Για μένα το ποδόσφαιρο ήταν, είναι και θα είναι η ανάσα μου.

Scroll to Top